ضمایر در زبان آلمانی
ضمایر در زبان آلمانی (Deutsche Pronomen)
ضمایر در زبان آلمانی یکی از مهمترین مباحث گرامر در زبان آلمانی هستند که نقش مهم و کاربردی در ساختار جمله دارند.
که در این مقاله نوشته خانم الهام عسگری، این ضمایر آلمانی را به صورت کامل یاد میگیرید.
یادگیری درست انواع ضمایر آلمانی میتواند به فهم بهتر جملات، مکالمات و نوشتار درست به شما کمک کند. پس لازمه این مقاله را تا انتها بخوانید که تمام ضمایر آلمانی با مثال و همچنین تمریناتی برای کارکردن بیشتر برای شما اورده ایم.
در این مقاله قصد داریم با زبانی ساده و قابل فهم، انواع ضمایر در زبان آلمانی را بررسی کنیم، مثال بزنیم و تفاوتهای انها را توضیح دهیم.
پس بریم که دسته اول ضمایر آلمانی را شروع کنیم.
راستی در این سایت تمام مطالب زبان آلمانی از مبتدی آموزش داده شده، پس دقت داشته باشید قبل از شروع ضمایر، مقاله حروف زبان آلمانی و تلفظ انها را مطالعه کنید و بعد به ادامه این مقاله بپردازید.
ضمایر شخصی در زبان آلمانی (Personalpronomen)
ضمایر شخصی از مهمترین ضمایر آلمانی می باشند و در زبان آلمانی جایگزین اسم شخص یا چیزی میشوند. مثلا در فارسی میگیم(من،او،شما…)در جدول زیر میتونید معادل آلمانی و فارسی آن رو ببینید:
| شخص | مفرد | جمع | ترجمه |
|---|---|---|---|
| اول | ich | wir | من / ما |
| دوم | du | ihr | تو / شما |
| سوم | er, sie, es | sie / Sie | او / آنها / شما (محترمانه) |
مثالها برای ضمایر آلمانی از نوع شخصی:
• Ich bin Elham. → من الهام هستم.
• Sie spielen Geige. → آنها پیانو مینوازند.
ضمایر ملکی آلمانی (Possessivpronomen)
در این قسمت به صورت کامل نوع دیگر از ضمایر آلمانی یعنی ضمایر ملکی را یاد میگیرید، ضمایر ملکی همانطور که از اسمش مشخص است ، ضمیر مالکیت می باشد مثلا کتاب او،کیف شما و…
این ضمایر با یک اسم میان و نشاندهنده مالکیت هستند.
| شخص | ضمیر ملکی مفرد | ترجمه |
|---|---|---|
| من | mein | مال من |
| تو | dein | مال تو |
| او (مذکر) | sein | مال او |
| او (مونث) | ihr | مال او |
| ما | unser | مال ما |
| شما | euer | مال شما |
| آنها | ihr | مال آنها |
| شما (محترمانه) | Ihr | مال شما |
اما دقت داشته باشید که برای اینکه ضمیر مالکیت رو با اسم خود ،درست به کار ببرید به آرتیکل آن باید توجه کنید.
اگر اسم و آرتیکل آن مذکر باشد همانطور که در جدول ضمایر هست،به کار میرود
مثلا آرتیکل (میز)مذکر هست و اگر بخواهیم بگیم (میز تو) میشه؛
Dein Tisch
اما اگر مونث باشد در انتهای هر ضمیر حرف (e) را میگذاریم.
مثلا آرتیکل Tascheبه معنی کیف die می باشد و اگر بخواهیم (کیف من )را به کار ببریم میگیم؛
Meine Tasche
مثالهای دیگر:
• Das ist mein Buch. → این کتاب من است.
• Ist das dein Auto? → آیا این ماشین تو است؟
ضمایر مفعولی در زبان آلمانی (Akkusativpronomen)
در این حالت، برای جانشینی اسم مفعول، از ضمایر مفعولی استفاده میکنیم. این ضمایر در حالت دستوری آکوزاتیو (Akkusativ) قرار دارند.
| فاعلی (Nominativ) | مفعولی (Akkusativ) | ترجمه فارسی |
|---|---|---|
| ich (من) | mich | مرا |
| du (تو) | dich | تو را |
| er (او - مذکر) | ihn | او را |
| sie (او - مونث) | sie | او را |
| es (آن - خنثی) | es | آن را |
| wir (ما) | uns | ما را |
| ihr (شماها) | euch | شماها را |
| sie (آنها) | sie | آنها را |
| Sie (شما - محترمانه) | Sie | شما را (محترمانه) |
همانطور که میبینید در حالت آکوزاتیو، ضمایر آلمانی برای سوم شخص مذکر تغییر چشمگیری دارند (er → ihn)، اما برای سوم شخص مونث (sie → sie) و خنثی (es → es) تغییر نمیکنند.
کاربردهای اصلی ضمایر مفعولی در زبان آلمانی
۱. جایگزینی مفعول مستقیم (اسم) برای جلوگیری از تکرار:
به جای اینکه دوباره اسم را تکرار کنیم، از ضمیر مفعولی استفاده میکنیم.
مثال:
• Ich sehe den Mann. (من آن مرد را میبینم.)
• Ich sehe ihn. (من او را میبینم.)
۲. بعد از افعال نیازمند آکوزاتیو:
افعالی مثل sehen (دیدن)، lieben (دوست داشتن)، hören (شنیدن)، haben (داشتن)، brauchen (احتیاج داشتن) و بسیاری دیگر نیازمند مفعول مستقیم هستند.
مثال:
• Sie liebt ihn. (او او را دوست دارد.)
• Wir hören euch. (ما شماها را میشنویم.)
⸻
جایگاه ضمیر مفعولی در جمله
• در جمله خبری معمولی: ضمیر مفعولی بلافاصله پس از فعل قرار میگیرد.
• Beispiel: Ich rufe dich an. (من به تو زنگ میزنم.)
• در جملههای سوالی: باز هم پس از فعل میآید.
• Beispiel: Hörst du mich? (آیا مرا میشنوی؟)
• در جملات منفی: ضمیر مفعولی قبل از “nicht” میآید.
• Beispiel: Ich sehe es nicht. (من آن را نمیبینم.)
تفاوتهای ضمایر آلمانی از نوع مفعولی و فاعلی
گاهی زبانآموزان تازهکار بین ضمایر فاعلی (مانند ich, du, er) و ضمایر مفعولی (مانند mich, dich, ihn) اشتباه میکنند. باید توجه داشت:
• فاعل کسی است که کار را انجام میدهد. (چه کسی؟)
• مفعول کسی یا چیزی است که عمل روی آن انجام میشود. (چه کسی را؟ چه چیزی را؟)
مثال:
• Er liebt sie.
(او [فاعل] او [مفعول] را دوست دارد.)
⸻
خلاصه نکات کلیدی
• ضمایر مفعولی در آلمانی برای جانشینی اسم مفعول مستقیم به کار میروند.
• در اغلب موارد، بعد از فعل ظاهر میشوند.
• تغییر ضمایر در سوم شخص مذکر (er → ihn) اهمیت ویژهای دارد.
• در جملات منفی، ضمیر مفعولی قبل از “nicht” میآید.
⸻
چند مثال بیشتر برای درک بهتر:
جمله آلمانی ترجمه فارسی
Ich liebe dich. من تو را دوست دارم.
Kannst du mich hören? میتوانی مرا بشنوی؟
Wir sehen ihn. ما او (مذکر) را میبینیم.
Er besucht sie. او (مذکر) او (مونث) را ملاقات میکند.
Sie brauchen uns. آنها به ما نیاز دارند.
تفاوت ضمایر داتیو و آکوزاتیو در آلمانی
اکوزاتیو برای نشان دادن مفعول مستقیم (چیزی یا کسی که مستقیماً تحت تأثیر عمل فعل قرار میگیرد) استفاده میشود.
داتیو برای نشان دادن مفعول غیرمستقیم (چیزی یا کسی که به واسطه عمل فعل، از آن بهرهمند میشود یا تحت تأثیر قرار میگیرد) به کار میرود.
● آکوزاتیو (Akkusativ):
هرگاه میخواهیم مفعول مستقیم را مشخص کنیم، یعنی کسی یا چیزی که فعل مستقیماً روی آن انجام میشود، از آکوزاتیو استفاده میکنیم.
پرسش رایج برای پیدا کردن آکوزاتیو:
Was? / Wen?
چه چیزی؟ / چه کسی؟
نمونهجملات:
Ich kaufe einen Apfel.من یک سیب میخرم.(سیب ← مفعول مستقیم / آکوزاتیو)
Sie liebt ihren Bruder.او برادرش را دوست دارد.(برادر ← مفعول مستقیم / آکوزاتیو)
● داتیو (Dativ):
برای مفعول غیرمستقیم از داتیو استفاده میکنیم؛ یعنی فرد یا چیزی که عمل فعل به طور غیرمستقیم به آن میرسد یا برای او اتفاق میافتد.
پرسش رایج برای پیدا کردن داتیو:
Wem?
به چه کسی؟ (یا برای چه کسی؟)
نمونهجملات:
Ich gebe dem Mann ein Buch.
من به آن مرد یک کتاب میدهم.
(کتاب ← مفعول مستقیم / آکوزاتیو)
(مرد ← مفعول غیرمستقیم / داتیو)
Sie schreibt ihrer Mutter einen Brief.
او برای مادرش یک نامه مینویسد.
(نامه ← مفعول مستقیم / آکوزاتیو)
(مادر ← مفعول غیرمستقیم / داتیو)
فرمول ساخت جمله با هر دو مفعول (آکوزاتیو و داتیو):
فاعل + فعل + مفعول داتیو + مفعول آکوزاتیو
مثال:
Ich schicke dir (Dativ) eine E-Mail (Akkusativ).من برای تو یک ایمیل میفرستم.
نشانههای دستوری:
حروف اضافه (präpositionen) خاصی همیشه با داتیو یا آکوزاتیو میآیند:
با آکوزاتیو: durch، für، gegen، ohne، um
با داتیو: aus، bei، mit، nach، seit، von، zu، gegenüber
بعضی حروف اضافه، متناسب با حرکت یا حالت جمله، میتوانند هر دو (حالت Wechselpräpositionen) داشته باشند.
نکات مهم درمورد ضمایر آلمانی از نوع داتیو و آکوزاتیو
- همیشه هنگام یادگیری فعل جدید، بررسی کن که با چه حالتی (داتیو یا آکوزاتیو یا هر دو) استفاده میشود.
- با ترکیب جملههای ساده و تغییر دادن مفعولها، استفاده صحیح را تمرین کن.
- در این صفحه از لیست افعال آکوزاتیو و داتیو استفاده کنید.
دیدگاهتان را بنویسید